Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

ποιος ΔΕΝ ειναι ο δρομος...

Βαθια μεσα μας σκεφτομαστε πως ο εγκεφαλος μας
ειναι μοναδικος και λειτουργει με εναν
ιδιαιτερο τροπο, εχει προσωπικοτητα.
Μα η φυσιολογια του ειναι σε γενικες γραμμες για ολους η ιδια,
για αυτο και μπορει να μελεταται,
διαφοετικα θα ητανε αδυνατον να εχουμε συμπτωματα παθησεων
που δηλωνουν μια συνήθη παθογενεια.

Εχουμε το συναισθηματικο μερος του εγκεφαλου
και το λογικο, κοινως τα δυο ημισφαιρια.
Καθε φορα που φιλος μας περιγραφει μια κατασταση
 η μνημη μας παραπεμπει σε καποιο εντονο 
συναφες συναισθημα
που ισως νιωσαμε πριν καιρο.
Αυτη η συνδεση ειναι τοσο
εκ του αποτελεσματος "ανακουφιστικη".
Τα λαθη, τραυματα, κακες εμπειριες υπαρχουν
για να απωθουνε την επωδυνη επαναληψη τους
υποθετω πως για αυτον ακριβως τον λογο
χτυπαει συναγερμος
καθε φορα που κατι αρνητικο που εχουμε ηδη
βιωσει μας "ξανα-πλησιαζει"
συμβαινει με σκοπο να το αποφυγουμε εγκαιρως.

Κι οχι μονο ειναι ανακουφιση
αλλα και αναζωογονηση να νιωθεις πως μια αποφαση σου
που συνδυαζει και τα δυο κομματια του εγκεφαλου
το συναισθηματικο και το λογικο
αν ενεργοποιησεις και τα 2, σε προστατευει, 
νιωθεις 100% υπευθυνος των πραξεων σου,
αποδεχεσαι πληρως αυτο που καποτε σε ειχε πονεσει,
 ακριβως γιατι η εμπειρια του παρελθοντος σου δειχνει
ποιος ΔΕΝ ειναι ο δρομος...
Υπεροχο εργαλειο ο εγκεφαλος,
θαυματουργο!!

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015

πονας-χαμολεγας-πονας....

 
Χαμογελας.
Αερας μπαινει βαθια μεσα σου 
απο τον καθε πορο του σωματος,
η αναπνοη γεμιζει το στηθος
με οτι πιο υπεροχο κι ελαφρυ εχεις ποτε νιωσει,
ενα λουλουδατο αρωμα γεμιζει το φανταστικο δωματιο .

Πονας.
 Κρυσταλλινες αιχμηρες σταγονες
κατεβαινουν στο προσωπο,
μπαινουν βιαια μεσα στο δερμα σου
φερνοντας στο νου,
οτι παλιοτερα σε ειχε πληγωσει,
σαν να βλεπεις τον ιδιο εφιαλτη,
ιδια αρχη και ιδιο τελος.

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015

ανουσια η αναλυση του τιποτα

https://www.youtube.com/watch?v=naL-eZZr2qk

Σπανια αλλα ναι καποιες φορες
ζηλευω την ικανοτητα των αντρων 
να σκεφτονται με απλη λογικη.
Τι μου χρειαζεται και ποτε?

Το μυαλο της γυναικας δεν λειτουργει ετσι.
Χτιζουμε καταστασεις απο ασημαντα γεγονοτα,
δημιουργουμε θεματα για συζητηση και αναλυση...
οταν στη πραγματικοτητα ολα ειναι ξεκαθαρα,
δεν υπαρχει τιποτα για αναλυση,
για την ακριβεια το γνωριζουμε 
πολυ πριν το αποδεχτουμε,
προς τι η αναλυση ενος θεματος που δε χρειαζεται επιλυση,
γιατι απλουστατα υπαρχει μοναχα μεσα 
στη θεληση μας και στη σκεψη.

Οταν αναγνωρισουμε τη διαφορα μεταξυ
της πραγματικοτητας και της θελησης
ολα ειναι πιο ευκολα.
Δεν υπαρχει τιποτα απολυτως,
μια φαντασιωση που δημιουργησε
η επιμονη σκεψη καθοδηγουμενη
απο την αναγκη για αγαπη,
οχι η αυτουσια αγαπη,
αυτη υπηρχε μονο στο θελω.

δεν/μου κανει

"Ομαλοτητα θεωρουμε αυτο που ειμαστε ολοι.
Αρα ειναι ομαλο το να ειμαστε ανωμαλοι"
Ματθαιος Γιωσαφατ

Καμμια φορα κρινουμε διχως να αναρωτιομαστε ποια ειναι 
η βαση της κριτικης μας?
Αυτο που οι ιδιοι θεωρουμε νορμαλ, ομαλο, αυτο που εμεις
εχουμε συνηθισει ζωντας μεσα στην οικογενεια μας
ή με τους προηγουμενους συντροφους μας.
Μια τοσο υποκειμενικη κριση.

Προτιμαω να μην αποφασιζω τι ειναι ανωμαλο
αλλα να νιωθω τι θελω ή τι δεν θελω
ανεξαρτητα απο οποια κριση,
ας ειναι ομαλο ή ανωμαλο,
αν δεν μου κανει
ειναι επουσιωδες αν ειναι νορμαλ ή οχι για μενα,
απλα δεν μου κανει.
 
 



Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

gut-feeling


Καμμια φορα πρεπει να φευγεις απο τις καταστασεις 
που μυριζουν βαρια 
πριν ακομα σ αφησουν με μια πικρη γευση...
ολες οι αισθησεις συναντιουνται εκει που νιωθεις 
πως ετσι πρεπει να πραξεις 
κι ισως να μη θελεις να μη μπορεις, 
να μη βρισκεις επαρκεις λογικες εξηγησεις, 
αλλα ξερεις πως αυτος ειναι ο δρομος που πρεπει να παρεις 
κι αυτον θα ακολουθησεις...
 

δεν-χανω-υψος


Eχουν ολοι την δυνατοτητα να ερωτευτουν?
Να πεταξουν σ'αλλους κοσμους με την καρδια?
Να βρουν την τεταρτη διασταση μονο κοιτωντας καποιον?
Να χαθουνε διχως να χασουν τον εαυτο τους?
Να μην τους νοιαζει τιποτα και κανενας αλλος 
εκτος απο τον εναν?

Νομιζω οχι.
Ειναι προνομιο μοναχα καποιων.
Εχει να κανει με τα καλωδια του εγκεφαλου
με τις εμπειριες
τον φοβο που αρνουνται να αντιμετωπισουν?

Δε ξερω 
δεν θελω να μ απασχολουν
αυτοι που δεν πετανε
γιατι απλως ποτε δεν θα συναντηθουμε...
Τα επιπεδα κινησης μας απεχουν
καμποσα εκατομμυρια χιλιομετρα
 αρνουμαι να χασω υψος...

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015

Friday night...


Πριν απο 10 χρονια ακουγα το παραπανω τραγουδι
καθως γυριζα σπιτι ξημερωματα Σαββατου
μετα απο ενα τρελο βραδυ Παρασκευης
στην πρωτη θεση του κοκκινου διοροφου
εγγλεζικου λεωφορειου
στο επισης τρελο μα πανεμορφο 
βροχερο Λονδινο.

Έξι το πρωι, οι δρομοι αδειοι απο αυτοκινητα
τα πεζοδρομια μονα τους,
ο κοσμος κοιμαται βαθια
κι εγω κοιτω την πολη απο ψηλα
με εναν starbucks καφε στο χερι
και διαχυτη θολουρα στο κεφαλι
που με κανει να αντιλαμβανομαι τις διαδοχικες βιαστικες εικονες
της μεγαλουπολης λιγο πιο σουρεαλιστικα
απ'οτι αληθινα ειναι....